Hieronder volgt de deliverable voor de Critical Reading-sessie
Datum: 2 oktober 2018
Docent: Deanna Herst

Ter voorbereiding op de les over Critical reading lazen we 5 teksten over social design. De vraag was om aan de hand van deze teksten je standpunt ten opzichte van het debat over social design te beschrijven door te refereren aan minimaal 3 auteurs. Mijn standpunt, hieronder te lezen als post, is de opbrengst/ de deliverable van deze les.

Voor ik dat doe verwijs ik naar een link met een meer uitgebreidere analyse van de teksten op basis van de gestelde vragen die in de Critical Reading opdracht gesteld werden.

Ik begin eerst met heel kort samen te vatten wat Critical reading doet. Critical reading is een analyse van patronen. Patronen over de inhoud, waarde, veronderstelling en taal. Deze elementen worden verbonden waar door de betekenis vanuit de interpretatie zichtbaar wordt.

Deze korte beschrijving van Critical reading is meteen een hele waardevolle beschrijving. Hij zegt niet alleen iets over hoe ik mijzelf plaats in het debat over Social Design, maar de beschrijving is tevens binnen ENCOUNTER telkens goed te ervaren. De ontmoetingen en reacties van deelnemers worden sterk door de inhoud, waarde, veronderstelling en taal gekleurd. Vrijwel alles wat we doen en wie we zijn wordt voor een groot deel bepaald door onze socialisatie. De plek waar je bent geboren, de omgeving waarin je bent opgegroeid, het onderwijs dat je hebt genoten, ze kleuren je visie, je gedrag en je denken. Maar ook politieke, economische en culturele invloeden zijn in vrijwel alles van wat wij doen terug te vinden. Dat is wellicht ook een open deur. Maar als het gaat over critical reading wel van groot belang.

Zo merkte ik dat ik aanvankelijk, bij het beantwoorden van de vragen het meest was gecharmeerd van Dunne & Raby’s tekst What if. De tekst is bijna als poëzie geschreven. Zo is de laatste zin exemplarisch: Where design was a medium to help us think, imagine and speculate about how the world could be. This is where the design in What If… belongs.
Zie ook de link met meer uitleg. Er is de ruimte voor het bevragen van de wereld en dromen over mogelijkheden. Ook de lay-out en opmaak, met veel wit en een specifiek lettertype is bewust vormgegeven. Design wordt hier esthetisch ingezet. Het is voor mij aantrekkelijk; Social Design als plek van dromen en bevragen dmv esthetische toepassingen.

Vervolgens las ik de tekst van Ahmed Ansani. Deze was confronterend. Mijn eerste reactie was dat de tekst irriteerde. De zin: Hell, where are all the coloured, the queer, the feminist, the working class people in critical design? Is actueel in het huidige debat, ook over social design. Daarnaast, mijns inziens, ook relevant. Maar tegelijkertijd viel het me op dat feminists en queers (de helft van de benoemde groepen) in dit artikel verder geheel niet voor komen. Is dat dan niet een oproep die wat gratuite overkomt in het social design debat?
Maar tegelijkertijd was het wel opvallend dat de tekst schuurde. Dat ik met Marc, collega MA student, het langst bij deze tekst stil stond in het gesprek dat we hadden voor de les. Waarom irriteerde de tekst mij eigenlijk? Wat zegt dat over social design, de tekst, de schrijver en over mij als lezer?
Ansani stelt direct vragen aan de lezer in zijn tekst. De tekst werd uitgesproken op een conferentie vergelijkbaar met conferenties waar ik ook heen ga. Ik herken me in de lezer; ik ben de white middle class western man. De dominante partij in het debat over social design en een rol die in deze tekst bekritiseerd wordt. Deze tekst dwingt mij in de spiegel te kijken. Dat confronteert.

Tegelijk komt, voor mij, in Ansani’s tekst de functie van social design het best naar voren. Natuurlijk is het aantrekkelijk om social design als panacee voor (politieke) problemen in onze samenleving in te zetten. Zoals de tekst van Sharon van Kouwen doet (zie link naar meer uitleg). Mooi vind ik de tekst van Dunne & Raby. Deze appelleert aan de kracht en schoonheid van social design, die ik zeer aantrekkelijk vind en waar ik ook in geloof. Maar het woord geloof geeft mijn subjectiviteit al aan. Het is de tekst van Ansani die mij een spiegel voorhoud en hoe ongemakkelijk ook, aanzet tot denken en daden. Daarin komt voor mij de actualiteit van de debat over social design het best naar voren. Een debat waarin ik mij met de activiteiten binnen ENCOUNTER ook plaats.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *